مسافری از تاریکی

دیشب دوباره دعوای شدیدی داشتیم. از روز قبلش البته شروع شده بود. از آنجا اشتباه کلامی من را به تمسخر گرفته بود و نزد دیگران به من خندید و من هم از خجالتش درآمدم چشم غره ای رفتم. بماند که طلب کار شده بود. دیشب دوباره شروع شد درگیری ها. طاقتم تاب است. برایش بلیط برگشت گرفتم تا برگردد ایران و من خلاص شوم از همه رنج هایم. اما آن کولی بازی هایش و گریه های تهوع آورش باعث شد بلیط را کنسل کنم. حالا من ام و غربت و تنهایی و این وبلاگ....

عشق یک ایده آل است و ازدواج یک واقعیت. مغلطه بین ایده و واقعیت چیزی جز عذاب در بر نخواهد داشت. ----- گوته...

عشق چیست؟ شاید ندیدن غیر از اوست. شاید همه را او دیدن است. شاید سر بر شانه اش گذاشتن و ساعت ها گریستن است. شاید خنده مستانه از سر شوق دیدارش. شاید انتظار دیدار و دلتنگی لحظه خداحافظی. شاید تا صبح بیداری از فکر او. شاید تکرار هزاران بار موسیقی دلخواه او. شاید شرم نگاه اولین بوسه بر پیشانی او. شاید آن قول که تنها نخواهیش گذاشت. شاید دست های کوچکش که در زمستان می فشاری تا گرمشان می کنی. شاید هق هق گریه هایی است که هرگز نکرده مگر در حضور تو. عشق شاید تویی.......