شب شعر

این روزها تنها چیزی که حالم را بهتر می کند شب شعری است هفتگی که هر بار در خانه یکی از دوستان برگزار می شود و پیشنهادش با من بود. بعد از چند سال که ذوقم خکشیده بود و جز هر از گاهی چیزی نمی نوشتم حال هفته ای چند شعر می نویسم. بیشتر غزل گاهی هم شعر نو. هرچند خیلی به شعرنو علاقه ای ندارم نه از بابت خود شعر که نویسندگان شعر نو که شاعر نمی ناممشان بیشتر بی هنرانی هستند که از سر بی ذوقی و تنبلی نتوانسته اند شعر موزون بگویند. از شعرهایم راضیم. پخته تر شده اند و هر روز بهتر می شوند.

تا باد چنین بادا

مسافری از تاریکی...